Ulica u kojoj nema biciklista

Mada je malo toga ostalo iz prethodna tri veka, jedno je isto - ova ulica predstavlja usko grlo grada. Svojom lokacijom Ulica Jovana Subotića je veza centra grada sa Kisačkom i Temerinskom, tako da su njom skoro uvek morali da prođu putnici koji su išli preko Dunava, dolazivši iz pravca Kisačke i Temerinske ili sa suprotne strane. Kasnije, kada je šezdesetih godina probijen Bulevar Mihaja Pupina (tada Maršala Tita), ulica je postala glavni saobraćajni koridor oko centra grada, kasnije i pešačke zone. Ovaj problem sa zakrčenjima u saobraćaju do danas nije rešen, mada su u međuvremenu izgrađeni Bulevar oslobođenja i proširene mnoge okolne ulice.

Pre nekoliko godina, grad je uspeo da proširi prvi deo ulice, do Njegoševe, ali je Jovana Subotića i dalje ostala preuska. To se najbolje vidi po tome što trotoari za pešake na pojedinim mestima nisu širi od metar, a istovremeno ovo je jedina ulica u gradu koja ima saobraćajni znak koji zabranjuje vožnju bicikala. U Ulici Jovana Subotića 3-5 je i sedište Novosadskog pozorišta, a na broju 18 je jedan od retkih sačuvanih industrijskih objekata „Sirćetana” koji je podigla jevrejska porodica Keniningštetler 1894.