KAO i 2009, kada je Svetislav Pešić prvi put bio među crveno-belima, Zvezda se progurala do finalne utakmice Kupa Radivoja Koraća i naletela na nepremostivu prepreku - Partizan. Kao i tada, pokušala je da dopre do Žućkove levice odbranom i - nije uspela.


Prvi trofej u sezoni nije iskliznuo iz ruku zbog “pada koncentracije u defanzivnim zadacima”, kako to treneri vole da kažu, već zbog zapostavljenog napada, najpotcenjenijeg segmenta igre u uslovima današnje evropske košarke. U meču s malim brojem poena, Zvezda je osuđena na neuspeh u duelu sa fizički superiornim rivalom.



Statistički podaci su, u ovom slučaju, neumoljivi. Crveno-beli su izgubili 20 lopti, u čemu je prednjačio prvi plejmejker Bojan Popović (šest), upisali su samo šest asistencija i pogodili jednu trojku iz 11 pokušaja, i to zaslugom centra Mileta Ilića! U poslednjoj četvrtini, kada su crno-beli šuterskom drskošću Danila Anđušića stavljali ruke na Žućkov pehar, Zvezda nije uspevala da kreira poziciju za šut. Fudbalskim rečnikom, izostale su gol-šanse.

 

U PETAK STIŽE ZAGREB POSLE propuštene šanse za osvajanje prvog klupskog trofeja od 2006. godine, košarkaši Crvene zvezde u petak, 24. februara, nastavljaju takmičenje u Jadranskoj ligi. U “Pionir” stiže ekipa Zagreba (20.00), šestoplasirana u regionalnom poretku sa skorom od 11 pobeda i devet poraza, koja je u međuvremenu ostala bez svog najboljeg igrača Šona Meja, novog člana italijanskog Montegranara.

 

- Viđena je utakmica sa jakim odbranama, ali je iskustvo bilo na strani Partizana - komentarisao je Pešić finalni duel. - Zvezda još nema dovoljno iskustva da u finišu dobija otvorene mečeve. Očekujem da ćemo steći mirnoću u nastavku takmičenja u Jadranskoj ligi.


Ako još jednom u pomoć pozovemo statistiku, kazaće nam da su crveno-beli do osam regionalnih pobeda došli s prosekom od 85 postignutih poena. U poslednjoj utakmici u naelektrisanom “Čairu” prednost su dobili defanzivni “specijalisti” Branko Lazić, Bojan Subotić i njegov imenjak Popović. U drugom planu ostali su Nemanja Nedović i Sava Lešić, igrači koji košarku više posmatraju kroz napad.


Isti scenario potpisao je i trener Partizana Vlada Jovanović, ali je, za razliku od svog kolege, imao jednog perspektivnog momka koji pravi razliku - u napadu, a ne u odbrani. Naravno, niko ne spori da je čuvanje svog koša bitan preduslov pobede.


U poslednjoj bici za Koraćevu slavu viđena je košarka kvalitativno nedostojna finala nacionalnog kupa. Mnogi će reći da takve utakmice, po pravilu, nisu lepe za oko i - pogrešiti. Neke od najvećih pobeda našeg reprezentativnog i klupskog basketa izvojevane su igrom za oko i dušu. Pešić to najbolje zna...