Kako rešiti problem prenaseljenosti
|
Grad od više miliona stanovnika, napravljen na pučini nekog okeana i potpuno nezavisan od obale, mogla bi da postane uobičajena pojava na našoj planeti. Kako se bude povećavala populacija ljudi na zemlji, a ujedno i smanjivali izvori hrane, postoje predviđanja i ideje pojedinih ljudi da se život sa kopna proširi i na more. Brojne arhitekte, biolozi i drugi stručnjaci već prave planove o prelaznim rešenjima, a dok se jednog dana ne izgradi prva Atlantida, ljudi iz američke organizacije “Projekat Venus” osmislili su neka od mogućih rešenja.
Gradovi na vodi, koji bi lako mogli da ugoste više miliona ljudi i da na taj način olakšaju situaciju stanovnicima kopna, istovremeno bi pružali njegovim žiteljima razne informacije o morskom životu. Oni bi služili i kao prirodni akvarijumi, odnosno okeanografski univerziteti koji bi održavali ekološku ravnotežu života pod vodom. Istraživači okupljeni oko “Projekta Venus” smatraju da bi stanovnici ovih novih naseobina za prehranu koristili različite organizme iz morskog okruženja, koji bi se uzgajali na posebnim farmama. Kao alternativu farmama, američki istraživači vide izgradnju posebnih sistema koji će se isključivo koristiti za uzgoj raznih oblika morskog života. Ove strukture bi bile opremljene tako da omoguće neometan protok vode kroz svoj sistem i projektovanje da ne zagađuju svoje okruženje već da čine njegov sastavni deo.
S druge strane, ni industrija ne bi ostala u zapećku, pošto bi ovakvi
kompleksi zgrada mogli da se upotrebljavaju i za vađenje relativno
neiskorišćenog rudnog bogatstva, bez uticaja na ekološki sistem.
Štaviše, ovakva naselja na vodi bi bila osposobljena i da održavaju
životno okruženje, kao i da vade radioaktivne i druge materijale koje je
čovek bacio u more. Na površini bi ih održavale komore koje mogu da
plutaju, što bi ih učinilo praktično nepotopljivim.
Kako su iz ove američke organizacije naveli, nakon što bi se u fabrikama
proizveli u delovima, ove konstrukcije bi se sklapale na lokacijama gde
bi ljudi utvrdili da postoji najveća korist, pa bi se tamo učvršćivali
za morsko tlo. Gradovi izgrađeni na ovaj način moći će nezavisno da se
održavaju i da funkcionišu potpuno automatizovano.
Osim gradova na pučini, američki istraživači predviđaju i izgradnju
objekata za stanovanje u blizini kopna, što za početak izgleda kao
realnija varijanta. Zgrade od betona, čelika, stakla, titanijuma i
raznog sintetičkog materijala mogle bi da budu izgrađene u blizini obala
gradova u kojima postoje velike gužve, poput Hongkonga, Tokija, Los
Anđelesa i Njujorka. Materijal koji bi se koristio bio bi projektovan
tako da izdrži sve korozivne uticaje negostoljubivog morskog okruženja.
Ovu utopističku organizaciju, čiji je istraživački centar smešten u mestu Venus, na Floridi, osnovao je Žak Fresko, pronalazač i industrijski dizajner.